MS-patiënt André is sterker, maar met ups en downs

Geplaatst 15 juli 2017 - Bron:  Stentor, geschreven door Ria Willemse,  Foto Gerard Vrakking

Tien kilo vermagerd. Kaal. Mondkapje om. Vermoeid en getekend keerde MS-patiënt André Kruiper op 17 maart terug uit Moskou na een ingrijpende stamcelbehandeling. Sindsdien kreeg de 51-jarige Heetenaar ontelbaar keer de vraag: ,,André, hoe gaat het er nu mee?’’

,,Het gaat met ups en downs’’, vertelt Kruiper thuis aan de koffietafel. Hij oogt naar omstandigheden fit, weer zoiets als voor zijn vertrek naar Moskou. De kaalheid is voorbij. De voorzichtige haren op zijn hoofd laten zien dat zijn lijf in wederopbouw is.


Kruipers stamcellen werden in de Russische kliniek afgenomen, hij werd volgestopt met chemo, zijn immuunsysteem werd lamgelegd, en zijn stamcellen werden weer teruggeplaatst. Daarmee was zijn ‘wedergeboorte’ een feit. De slopende ziekte, waar André Kruiper al twaalf jaar mee worstelde, zou met de behandeling tot stilstand kunnen worden gebracht.Chemo

,De chemo zit nog in mijn lichaam. De vermoeidheid maakt dat ik overdag zeker een uur slaap. Ik ben al wat aangesterkt. Eerst moest ik me vanwege vatbaarheid volledig afsluiten en onder streng regime leven. Nu is het fijn dat ik af en toe naar buiten mag.’’

Chemo

Vlak voor Hemelvaartsdag was daar een moment van angst, onzekerheid en terugval. Kruiper werd overvallen door gierende koorts, en alle alarmbellen gingen af. ,,Ik bibberde van de koorts. Ineens waren mijn benen onbruikbaar. Die wilden niet meer. Ik was totaal uitgeschakeld.’’ In no time werd de Heetenaar in een ambulance gehesen, om in het ziekenhuis de oorzaak van de acute ontsteking te kunnen achterhalen.

Herstel

Het bleek een blaasontsteking. Vijf dagen ziekenhuis en een antibioticakuur. Toen keerde Kruiper vol goede moed weer huiswaarts om verder uit te zieken. ,,Ik was heel bang dat het negatieve invloed zou hebben op mijn herstelproces. Toen ik naar huis mocht, kwam het verlossende antwoord van de arts: dit heeft géén negatieve invloed op het herstel. Pfff, daar was ik opgelucht over.’’


Sindsdien werkt Kruiper gedreven verder aan zijn herstel, met een lach en een traan. ,,Kruiper, krachtig, kwetsbaar’’, zegt hij zelf. ,,De drie K’s. K3 eigenlijk, haha. Maar zonder gekheid, het is best heel dubbel. Ik ben alert. Ik mag weer naar buiten, maar ik ben nog heel bevattelijk. Zo kan ik best wel naar een feestje onder de mensen, maar neem de hygiëne heel serieus. Handen wassen, afstand houden, voorzichtig zijn. Ook thuis. Zo wassen we verse groenten extra, eet ik geen rauw vlees, ben behoedzaam met voedsel, van die dingen.’’


Kruiper wikt en weegt zijn woorden. ,,Mensen denken en vinden van alles, dus soms weet ik niet wat ik er nou wel of niet moet zeggen. Als ik nu zeg dat het heel goed gaat en ze zien me volgende week in mijn rolstoel voorbijkomen, krijg ik meteen te horen: ‘nou André, gaat niet zo best hè’. Dat vind ik heel lastig. Het is niet alleen een lichamelijk proces, maar ook mentaal.’’

Rollercoaster

Maar hoe gaat het nu wérkelijk? ,,Mijn bloed wordt door een hematoloog in Isala Zwolle beoordeeld. Het gaat vooruit, maar zitten uiteraard zit ik nog onder het niveau van een gezond iemand. Mijn energie is beperkt. Ik vergelijk het met een rollercoaster, omhoog en omlaag. Ik kan nu bovenin de achtbaan zitten, maar morgen weer beneden. Ik weet het gewoonweg niet. Het is een ontdekkingsreis. Elke keer weer beseffen wat ik wel en niet kan. Onder leiding van een fysio train ik spierkracht en coördinatie. Daar zit vooruitgang in.’’


Kruiper probeert de verschillen uit te leggen. Van vóór: ,,Soms kwamen mijn benen niet mee als ik de auto uit wilde. En kwam ik met mijn rollator niet verder dan mijn oprit.’’ En na de behandeling in Moskou: ,,De buitenstaander zal misschien geen verschil opmerken, maar ik merk dat ik nu iets verder kan lopen, oprit af, de straat in. En ik merk dat ik mijn benen iets beter de auto uit krijg. Ook heeft de fysio gemeten dat ik thuis sneller de trap op kan komen dan voorheen.’’

Onzeker

,,En nee, ik kan nu niet ineens huppelend de trap op, los lopen, springen of rennen. Dat kon ik hiervoor ook niet. Ik hoopte met de behandeling op stilstand van de ziekte. Ik ben nu niet ineens genezen, hoe graag ik dat ook zou willen. Ik ben lichamelijk nog erg kwetsbaar. Het is op en af. Ik moet veel rust nemen. Om mijn energie te verdelen en om te herstellen en aan te sterken. Onzeker en ongewis waar het heen zal gaan. Volgens de artsen kost dat zeker achttien maanden. Dus ik ben eigenlijk nog maar net begonnen.’’


Zijn vrouw Esther: ,,Laatst kwam André bij een feestje van zijn broer lopend achter zijn rollator naar binnen, in plaats van in zijn rolstoel. Dat was een heel kostbaar moment. De familie voelt dat aan, ze kennen André heel goed. Ze zien de kleine verschillen en weten wat dat streepje vooruitgang voor André betekent.’’


Thuiskomst vanuit Moskou 17 maart 2017 21.45u

Onze indrukwekkende thuiskomst

AndreKruiperthuis001.jpg
AndreKruiperthuis026.jpg
AndreKruiperthuis033.jpg
AndreKruiperthuis057.jpg

MS-patiënt André Kruiper terug in Heeten

HEETEN - MS-patiënt André Kruiper is gisteravond teruggekeerd op Nederlandse bodem. De Heetenaar onderging in Moskou een stamcelbehandeling, die in Nederland niet beschikbaar is voor MS-patiënten.

 

Door een grote schare vrienden en bekenden - een groot deel van hen verkleed als dokter- werd de in een limousine arriverende Kruiper in zijn uitvoerig versierde huis verwelkomd. Vele inzamelingsacties en gulle gevers zorgden ervoor dat de behandeling van Kruiper in het buitenland kon worden gefinancierd. Ruim vier weken verbleef de Heetenaar in de Russische hoofdstad om met chemotherapie en stamceltransplantatie zijn immuunsysteem te ‘resetten’.

Moe

Na zijn ‘hergeboorte’ reisde hij gisteren met zijn vrouw Esther huiswaarts. ,,Logisch dat mijn lichaam nu uitgeput en zwak is’’, beschrijft Kruiper zijn toestand vlak na ontslag uit het Russische ziekenhuis. ,,De arts noemt de komende tijd een periode om aan te sterken.’’

Herstel

Dat herstel kan nog wel maanden tot een jaar in beslag nemen. In die periode zijn er voor de familie Kruiper stevige restricties zodat de 50-jarige man des huizes veilig zijn immuunsysteem op kan bouwen. Kruiper: ,,Geen bezoek. Handen desinfecteren, schoenen uit en mondkapjes voor. Special eten. Geen bloemen. Ik heb er alles voor over om de voorwaarden van de stamcelbehandeling volledig in acht te nemen, want ik wil heel graag herstellen in de hoop dat de MS is stopgezet.’’

Door Bas Klaassen Stentor